Technology: ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਅਜਿਹਾ ਚਸ਼ਮਾ, ਮਾਇਓਪੀਆ ਤੋਂ ਮਿਲੇਗਾ ਛੁਟਕਾਰਾ

  • Share this:
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਦਲਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਦਲਾਅ ਸਰੀਰ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਟੀਵੀ ਵੇਖਣਾ, ਮੋਬਾਈਲ ਉੱਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਨਲਾਈਨ ਰਹਿਣਾ ਅੱਖਾਂ (Eyes) ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਇਓਪੀਆ (Myopia) ਅਰਥਾਤ ਨੇੜੇ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਿਗਾਹ ਅਤੇ ਹਾਈਪਰਮੇਟ੍ਰੋਪੀਆ ਯਾਨੀ ਦੂਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਇਓਪੀਆ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਾਇਓਪੀਆ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨੁਕਸ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤਾਂ ਸਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਇਓਪੀਆ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਐਨਕਾਂ ਦੇ ਲੈਂਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿੰਗ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਇਓਪੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਘਣੇ ਰਿੰਗ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰੇਟਿਨਾ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆ ਸਕੇ। ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਤਲੀਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

167 ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਧਿਐਨ
ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, 167 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 2 ਸਾਲ ਤੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 12 ਘੰਟੇ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਇਹ ਗਲਾਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਮਾਇਓਪੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ਐਨਕਾਂ ਆਮ ਗਲਾਸਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਐਨਕਾਂ ਰੁਕਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਰਾਹੀਂ ਲੈਂਸ ਦੇ ਅੰਦਰ 1 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਦੇ 11 ਰਿੰਗ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਇਓਪੀਆ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮਾਇਓਪੀਆ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਮੋਬਾਈਲ, ਟੀਵੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਤਣਾਅ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਇਓਪੀਆ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਇਓਪੀਆ ਵਿੱਚ, ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਤਲੀਆਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਤਲੀਆਂ ਗੋਲ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੰਮੀਆਂ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਉਹ ਅੰਡਾਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਰੇਟਿਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨੇੜਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
Published by:Krishan Sharma
First published: