Home /News /lifestyle /

ਦਿੱਲੀ ਦੇ 80 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਬੰਦ: ਰਿਪੋਰਟ

ਦਿੱਲੀ ਦੇ 80 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਬੰਦ: ਰਿਪੋਰਟ

ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ (35 ਫੀਸਦੀ) ਅਤੇ ਨੂੰਹ (44 ਫੀਸਦੀ) ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 47 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ (35 ਫੀਸਦੀ) ਅਤੇ ਨੂੰਹ (44 ਫੀਸਦੀ) ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 47 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ (35 ਫੀਸਦੀ) ਅਤੇ ਨੂੰਹ (44 ਫੀਸਦੀ) ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 47 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ ...
  • Share this:
    ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ- ਉਮਰ ਢਲਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋ ਲੈ ਕੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕਲੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

    ਹਾਲ ਹੀ 'ਚ ਹੈਲਪਏਜ ਇੰਡੀਆ (HelpAge India) ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਸ਼ਵ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੁਰਵਿਹਾਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਿਵਸ (World Elder Abuse Awareness Day)'ਤੇ ਆਪਣੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਪੋਰਟ 'ਬ੍ਰਿਜ ਦ ਗੈਪ - ਅੰਡਰਸਟੈਂਡਿੰਗ ਐਲਡਰ ਨੀਡਸ' (Bridge the Gap - Understanding Elder Needs) ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 138 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲਗਭਗ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੈ। ਕੋਵਿਡ-19 ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਦੌਰ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

    ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਹੈਲਪਏਜ ਇੰਡੀਆ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ COVID-19 ਨੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਲ ਵੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫੀ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਲ ਵੀ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਖਾਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰਿਪੋਰਟ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀਤਾ ਦਾ ਵੀ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਵੈ-ਟਿਕਾਊਤਾ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰੀ, ਸੁਤੰਤਰਤਾ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਆਪਕ ਪਾੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਜੋ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ।

    ਰੋਹਿਤ ਪ੍ਰਸਾਦ, ਸੀਈਓ, ਹੈਲਪਏਜ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, “ਰਿਪੋਰਟ ਕੁਝ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਵਜੋਂ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਪਛੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਵਰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ।

    ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿਹਤ, ਆਮਦਨ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸਮਾਵੇਸ਼ ਮੁੱਖ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਜੀਵਨ ਜਿਊਣ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਨੀਤੀਗਤ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਿਵਸ ਦੀ ਥੀਮ ਹੈ – ਬ੍ਰਿਜ ਦ ਗੈਪ।

    ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ
    ਇਹ ਸਰਵੇਖਣ ਰਿਪੋਰਟ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਗਰੀਬ ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਮਦਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲੋੜੀਂਦੀ ਆਮਦਨ ਜਾਂ ਪੈਨਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੈਲਪਏਜ 3000 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਸਰਵਜਨਕ ਪੈਨਸ਼ਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਬਜੁਰਗ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਸਕੇ।

    ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਗਭਗ 71 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। 36 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। 61 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 87 ਉਪਲਬਧ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕੇ ਹਨ। ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਦੇ 44 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਹਨ।

    ਬਜ਼ੁਰਗ ਘਰ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?
    ਸਵੈਸੇਵੀ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ, ਲਗਭਗ 30 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। Elder Self-Help-Groups (ESHG) ਦੀ ਹੈਲਪਏਜ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ 48 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸਵੈਸੇਵੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 16 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁੱਖ ਉਮੀਦਾਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹਨ - 45% ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਘਰ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ, 34% ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ 29 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਨੌਕਰੀਆਂ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਘਰ ਤੋਂ ਕੰਮ (WFH) ਲਈ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 74 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ (ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ) ਅਤੇ 60 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ WFH ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੀ, 52 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਦੱਸਿਆ, 78 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। 41 ਫੀਸਦੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 87 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ 78 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਐਪ-ਆਧਾਰਿਤ/ਆਨਲਾਈਨ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਅਣਉਪਲਬਧਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 67 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

    ਜੀਵਨ ਦੇ ਇਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਹਤ ਬੀਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ 13 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਲੋਕ ਹੀ ਸਰਕਾਰੀ ਬੀਮਾ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 98 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ 81 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ (ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ) ਬਜ਼ੁਰਗ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। 49 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਬਿਹਤਰ ਸਿਹਤ ਬੀਮੇ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਸਿਹਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਿਹਤਰ ਸਿਹਤ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ 42 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ
    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਾਰਤੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, 59 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਿਰਫ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ (36 ਫੀਸਦੀ), ਪੁੱਤਰ (35 ਫੀਸਦੀ) ਅਤੇ ਨੂੰਹ (21 ਫੀਸਦੀ) ਹਨ। 57 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ (38 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਅਣਗਹਿਲੀ (33 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਆਰਥਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ (24 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਅਤੇ 13 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕੁੱਟਮਾਰ ਅਤੇ ਥੱਪੜਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 74 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ 12 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਖੁਦ ਪੀੜਤ ਸਨ।

    ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ (35 ਫੀਸਦੀ) ਅਤੇ ਨੂੰਹ (44 ਫੀਸਦੀ) ਨੂੰ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 47 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਜੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਾਰਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 83 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ 58 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਉਂਸਲਿੰਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ 56 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਮਰ-ਅਨੁਕੂਲ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੱਸੀ।

    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨੀ ਹੈ
    ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ 46 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਨਿਵਾਰਣ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਿਰਫ 13 ਫੀਸਦੀ 'ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਐਕਟ, 2007' ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 38 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਨਿਵਾਰਣ ਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ 80 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਅਤੇ ਰਾਏਪੁਰ ਵਿੱਚ 84 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਇਸ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। ਇਹ ਫਿਰ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਨਿੱਜੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। 79 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁ-ਗਿਣਤੀ (82 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, 59 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਇਕੱਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੇ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸਨ। 78 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ 43.1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਅਣਗੌਲਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

    ਦੇਸ਼ ਦੇ 4,399 ਬਜ਼ੁਰਗ ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ
    ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ 22 ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ 4,399 ਬਜ਼ੁਰਗ ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ 2,200 ਨੌਜਵਾਨ ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ A, B, C ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਰਿਪੋਰਟ ਵਿਚ ਇਹ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ 47 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ ਜਦਕਿ 34 ਫੀਸਦੀ ਪੈਨਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਨਕਦ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 57 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ 63 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪੈਨਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਕਦ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।

    ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ
    ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਰਵੇਖਣ 'ਚ ਆਮਦਨ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ 52 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਨਾਕਾਫੀ ਹੈ। 40 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਹਨ- ਪਹਿਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੱਚਤ/ਆਮਦਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਪੈਨਸ਼ਨ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਤੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਲੀ ਦੇ 52 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ 48 ਫੀਸਦੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਗਭਗ 71 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

    ਹੈਲਪਏਜ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਰਾਏ
    ਅਨੁਪਮਾ ਦੱਤਾ, ਹੈਲਪਏਜ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਹੈੱਡ-ਪਾਲਿਸੀ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਇੱਥੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਦੇਖਭਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।" ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾ ਅਤੇ ਸਕੀਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤ ਬੀਮਾ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨਾਲ ਨਾ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣ। ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣ।



    ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਕੋਲ ਡਿਜੀਟਲ ਤਕਨਾਲੋਜੀ
    ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਨਵੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ 71 ਫੀਸਦੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਕੋਲ ਸਮਾਰਟਫ਼ੋਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਮਾਰਟਫ਼ੋਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਇਸ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਲਿੰਗ (49 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ (30 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਅਤੇ ਬੈਂਕਿੰਗ ਲੈਣ-ਦੇਣ (17 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, 34 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

    ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 47 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, 44 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਅਤੇ 37 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਿਜੀਟਲ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਘਾਟ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਨਲਾਈਨ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੈਲਥਕੇਅਰ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਟੈਲੀਹੈਲਥ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਲੋੜ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਲੌਕਡਾਊਨ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।

    ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ, 76 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਚਲਾਉਣਾ, UPI ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਮੀਆਂ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸੁਧਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅੱਜ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ 80 ਅਤੇ 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਪਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਣ।
    Published by:Ashish Sharma
    First published:

    Tags: Elderly

    ਅਗਲੀ ਖਬਰ