Sperm Count : ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ? (ਸੰਕੇਤਿਕ ਫੋਟੋ)
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰ ਜੋੜਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਿਲਕਾਰੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਜੋੜਾ ਬੱਚਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੱਖ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਵੀ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਿਤਾ ਬਣਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੀਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਿੰਨੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਵੀ ਹੈ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਗਲਤ ਇਲਾਜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ।
ਐਨਬੀਟੀ ਦੀ ਖਬਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਵੀਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 20 ਤੋਂ 110 ਲੱਖ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੀਰਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਤਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਅੰਡੇ ਦੁਆਰਾ ਰਸਾਇਣਕ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, 5 ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ 1 ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਣੂ ਈਜੈਕੁਲੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੇ ਬਚਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵੀਰਜ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
90% ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ : ਡਾਕਟਰੀ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੀਰਜ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲਗਭਗ 90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਹੀ ਅੰਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਪਿਤਾ ਬਣਨ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗੀ।
Published by:Ashish Sharma
First published: