• Home
  • »
  • News
  • »
  • lifestyle
  • »
  • MEET PARALYSED BUSINESSMAN WHO NEVER GAVE UP AND BECAME MULTI MILLIONARE GH AP

Motivational Story: ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਹਾਰ, ਬਣ ਗਿਆ ਕਰੋੜਪਤੀ

ਕੰਬਲੋਰ, ਈਸਟ ਐਲਰੀ, ਕਾਸਰਗੋਡ ਤੋਂ ਸ਼ਨਾਵਾਸ ਟੀ ਏ (Shanavas T A) ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਹੈ। ਸ਼ਨਾਵਾਸ 35 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸਾਧਾਰਨ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 11 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕਰਕਲਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਹਾਦਸਾ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਨੇ ਪੂਰੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫਲ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।

Motivational Story: ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਹਾਰ, ਬਣ ਗਿਆ ਕਰੋੜਪਤੀ

Motivational Story: ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਹਾਰ, ਬਣ ਗਿਆ ਕਰੋੜਪਤੀ

  • Share this:
ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਪਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਵਾਂਗੇ ਜੋ ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕੇਰਲ ਦੇ ਕਾਸਰਗੋਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇਸ 47 ਸਾਲਾ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਦੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਏਅਰਪੌਡ ਰਾਹੀਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੀਸੀਟੀਵੀ ਕੈਮਰੇ ਵੀ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ।

mathrubhumi.com ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਹਕਾਂ ਤੋਂ ਕਈ ਕਾਲਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਸਰਗੋਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸੌਦੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ।

ਕੰਬਲੋਰ, ਈਸਟ ਐਲਰੀ, ਕਾਸਰਗੋਡ ਤੋਂ ਸ਼ਨਾਵਾਸ ਟੀ ਏ (Shanavas T A) ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਹੈ। ਸ਼ਨਾਵਾਸ 35 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸਾਧਾਰਨ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 11 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕਰਕਲਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਹਾਦਸਾ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸਨੇ ਪੂਰੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫਲ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਸ਼ਾਨਾਵਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ "6 ਮਈ, 2010 ਨੂੰ, ਮੈਂ ਲੱਕੜ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਕਰਕਲਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਦੋ ਲੋਡ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ ਗਈ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕੇਰਲ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਰਾਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੁਨੀਆ ਨੇੜੇ ਪੇਰੀਯਾਥਾਦੁੱਕਮ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ। ਮੈਂ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਸੜਕ ਤੋਂ ਹਟਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਰਟ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅਚਾਨਕ ਬ੍ਰੇਕ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਕਾਰ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪੱਥਰੀਲੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਉਲਟ ਗਈ।"

ਉਹ ਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਨਹੰਗੜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ।
"ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ ਸੀ। ਕਨਹੰਗੜ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲੌਰ ਦੇ ਯੂਨਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ 'ਚ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਸੱਟ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਅਧਰੰਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਈਸੀਯੂ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਰਿਹਾ।"

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ (ਸੀਐਮਸੀ), ਵੇਲੋਰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਸੀਐਮਸੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ 13 ਘੰਟੇ ਦੀ ਲੰਮੀ ਸਰਜਰੀ ਹੋਈ। ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਟੀਲ ਰਾਡ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਹਿਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।" ਸ਼ਨਵਾਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੀਐਮਸੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋੜ ਸੀ।

ਸ਼ਾਨਾਵਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰਕ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਚੇਤ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੈਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਮੈਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਦਿਮਾਗ ਦੇਣ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਆਈ.ਸੀ.ਯੂ. ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਰਾਬ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਹਿਮਤ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਨਵਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਮਰਥਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। "ਬਿਜ਼ਨਸ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗਹਿਣੇ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦਾ ਆਰਡਰ ਖਰੀਦ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਮੁਨਾਫੇ ਨਾਲ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਲੱਕੜ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਸੀਂ ਟ੍ਰੈਕ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।"

ਉਸਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਫਿਦਾ ਫਾਤਿਮਾ, ਪਲੱਸ-ਵਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨਿਦਾ, ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਾਧੂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਕੇਰਲ, ਕਰਨਾਟਕ, ਅਫਰੀਕਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਮਾਲਦੀਵ ਤੋਂ ਲੱਕੜ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਨਵਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਾਹਕ ਕੇਰਲ ਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਲੱਕੜ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ।"

ਲੱਕੜ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨਵਾਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪ ਸੀ। "ਮੇਰੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਹੋਟਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਅਤੇ ਹੈਲਥ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਕੋਰਸਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪਰੱਪਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਸਹੁਰਾ ਨੇੜੇ ਹੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ: “ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਧਰੰਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਸਫਲ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।"
Published by:Amelia Punjabi
First published: