Home /News /lifestyle /

Tea: ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੇ ਕੀ ਹਨ ਫਾਇਦੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ? ਜਾਣੋ ਦਿਲਚਸਪ ਇਤਿਹਾਸ

Tea: ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੇ ਕੀ ਹਨ ਫਾਇਦੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ? ਜਾਣੋ ਦਿਲਚਸਪ ਇਤਿਹਾਸ

  ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੇ ਕੀ ਹਨ ਫਾਇਦੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ? ਜਾਣੋ ਦਿਲਚਸਪ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੇ ਕੀ ਹਨ ਫਾਇਦੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ? ਜਾਣੋ ਦਿਲਚਸਪ ਇਤਿਹਾਸ

Advantages and Disadvantages of Drinking Tea: ਚਾਹ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਨੇ ਪਕੜ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਨਿਰਾਦਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚਾਹ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੀ' ਭਾਵ ਉਸ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ ...
  • Share this:
Advantages and Disadvantages of Drinking Tea: ਚਾਹ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਨੇ ਪਕੜ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਨਿਰਾਦਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ 'ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚਾਹ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੀ' ਭਾਵ ਉਸ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ 80 ਫੀਸਦੀ ਭਾਰਤੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਪੀਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਪੀਣ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ ਕਿ ਚਾਹ ਪੀਓਗੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਸੜ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਹੁਣ ਚਾਹ ਨੇ ਖੇਤਰੀ ਪੀਣ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਕ ਅਨੁਮਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਭਗ 80 ਫੀਸਦੀ ਭਾਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗਰਮ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਚਾਹ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਚਾਹ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਪਰ ਚਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਚੀਨ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਸ਼ੇਨ ਨੰਗ ਨੇ 2737 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਬਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਲਵ-ਲਸ਼ਕਰ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਸਤੇ 'ਚ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਦਰਖਤ ਦੇ ਕੁਝ ਪੱਤੇ ਘੜੇ 'ਚ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਤਾਜ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਚਾਹ' ਚੀਨ 'ਚ ਲਗਭਗ 2 ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਫਿਰ ਚੀਨ ਵਿੱਚ 350 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤੀ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ 6ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੇ ਹੁਨਾਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਸੁੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਚਬਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਹ ਸੀ। ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਡੱਚ, ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀ ਚੀਨ ਵਿਚ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਇਸ ਦਾ ਸਵਾਦ ਇੰਨਾ ਅਨੋਖਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਹੀ ਚਾਹ ਪੀ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਹ ਚੀਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਉੱਗਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਚੀਨੀ ਵਪਾਰੀ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ ਵਪਾਰੀ ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਚੀਨ ਵਿਚ ਅਫੀਮ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਬਦਲੇ ਚੀਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਫੀਮ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸੰਨ 1838 ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਚੀਨ ਵਿਚ ਅਫੀਮ ਦੇ ਤਸਕਰਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇਹ ਅਫੀਮ ਸੰਕਟ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਚਾਹ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।

ਚਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਚਾਹ ਦਾ ਬਾਗ ਆਸਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੀ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਸਾਮ ਦੇ ਸਿੰਫੋ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪੀਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ 1837 ਵਿੱਚ ਅਸਾਮ ਦੇ ਚੌਬਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਟੀ ਗਾਰਡਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ, ਚਾਹ ਦੀ ਖੇਤੀ ਚੀਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਗਭਗ 52 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।

ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਇੰਨੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਿਉਂ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਇਸ ਦਾ ਦੀਵਾਨਾ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦੀ ਖਪਤ ਨਾਂਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਪਰ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਚੌਰਾਹੇ, ਨੁੱਕਰ ਅਤੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਮ ਚਾਹ ਮਿਲੇਗੀ। ਹੁਣ ਚਾਹ ਆਪਣੇ ਔਸ਼ਧੀ ਗੁਣਾਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੀ ਲੋੜ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੰਨੇ-ਪ੍ਰਮੰਨੇ ਆਯੁਰਵੇਦਾਚਾਰੀਆ ਆਚਾਰੀਆ ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਯੁਰਵੇਦ 'ਚ ਦਵਾਈ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਾਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੇਅ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੈਨਿਨ ਅਤੇ ਕੈਫੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਊਰਜਾਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਚਾਹ ਪੀਣ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਥੱਕੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਊਰਜਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਾਹ ਦੀ ਲਤ ਬਣ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਭਗਤ ਫੂਲ ਸਿੰਘ ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਸੋਨੀਪਤ (Bhagat Phool Singh Mahila Vishwavidyalaya, Sonipat) ਦੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਡਾ: ਵੀਨਾ ਸ਼ਰਮਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੌੜੀ, ਗਰਮ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਫ-ਪਿੱਟ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸਥਮਾ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦੇ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਦਾ ਸੇਵਨ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੇਵਨ ਇਨਸੌਮਨੀਆ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਾਹ ਦੇ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਵਾਸੀਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ 'ਚ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਸਰੀਰ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੇਵਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ‘ਚਰਕਸੰਹਿਤਾ’ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ‘ਅੰਨਪਾਨਵਿਧੀ ਅਧਿਆਏ’ ਦੇ ‘ਮਦਯਵਰਗ’ ਅਤੇ ‘ਇਕਸ਼ੁਵਰਗ’ ਵਿਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਹ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ, ਊਰਜਾਵਾਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਚਾਹ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।
Published by:rupinderkaursab
First published:

Tags: Health benefits, Health care tips, Health news, Tea

ਅਗਲੀ ਖਬਰ