• Home
  • »
  • News
  • »
  • sports
  • »
  • BREAKING FORMER INDIAN HOCKEY TEAM CAPTAIN PADMA SHRI CHARANJIT SINGH PASSED AWAY

ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਹੀਂ ਰਹੇ...

passed away : ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ (Hockey player Charanjit Singh) ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ 1964 ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ 1964 ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ 'ਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ

ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ 1964 ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ 'ਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।( ਫਾਈਲ ਫੋਟੋ)

  • Share this:
    ਊਨਾ : ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਰਹੇ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ(Hockey player Charanjit Singh) ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ 92 ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੀਰਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਊਨਾ ਸਥਿਤ ਆਪਣੇ ਘਰ 'ਚ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਊਨਾ ਜ਼ਿਲਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਦੇ ਪੀਰਨੀਗਾਹ ਰੋਡ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਫਰਵਰੀ 1931 ਨੂੰ ਊਨਾ 'ਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀ ਅਤੇ 1964 ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ 1964 ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ 'ਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।

    ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀ  ਦੇ ਸੁਮੇਲ 'ਚ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਉਦਾਹਰਨ

    ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਡ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ। ਸੂਬੇ ਦੇ ਖੇਡ ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਧਰੁਵੀ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੈਂਟਰ ਹਾਫਬੈਕ,
    ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਨਵੰਬਰ 1930 ਨੂੰ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਊਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮਾਈਰੀ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਅਤੇ ਲਾਇਲਪੁਰ ਦੇ ਖਾਲਸਾ ਸਕੂਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬੀ.ਐਸ.ਸੀ. (ਐਗਰੀ) ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਾਲਜ ਲੁਧਿਆਣਾ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਕੂਲ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

    ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਚੁਣੇ ਗਏ ਕਪਤਾਨ

    ਸਾਲ 1949 ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਾਲ 1950 ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 1950 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਖੇਡਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

    ਟੋਕੀਓ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦਿਵਾਇਆ ਓਲੰਪਿਕ ਗੋਲਡ

    ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ 1960 ਵਿਚ ਰੋਮ ਵਿਖੇ ਹੋਈਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਕਿਸੇ ਹਾਦਸੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਖੇਡੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਨਾ ਲੈ ਸਕੇ ਤੇ ਹਾਰ ਗਏ। ਸਾਲ 1961 ਵਿੱਚ, ਚਰਨਜੀਤ ਨੂੰ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਦਾ ਉਪ-ਕਪਤਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਕਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ 1962 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਪੂਰਬੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਦੇ ਦੌਰੇ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਹੋਏ 1962 ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ 1963 ਦੇ ਲਿਓਨ ਹਾਕੀ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਲਾਇਨਜ਼ ਵਿਖੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਤਿੰਨੋਂ ਟਰਾਫੀਆਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਅਰਥਾਤ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਟੀਮ, ਹਾਕੀ ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਟੀਮ ਅਤੇ ਸਰਬੋਤਮ ਹਰਫਨਮੌਲਾ। ਸਾਲ 1964 ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਟੋਕੀਓ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੜੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

    ਮਿਲੇ ਇਹ ਐਵਾਰਡ

    ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਾਲ 1963 ਵਿੱਚ ਵੱਕਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ; ਓਲੰਪਿਕ ਜਿੱਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 1964 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸਪੋਰਟਸ ਜਰਨਲਿਸਟਸ ਅਵਾਰਡ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਸਪੋਰਟਸ ਜਰਨਲਿਸਟਸ ਅਵਾਰਡ, ਹਿਮਾਚਲ ਸਟੇਟ ਸਪੋਰਟਸ ਕਾਉਂਸਿਲ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਸਟੇਟ ਕਾਉਂਸਿਲ ਅਵਾਰਡ, ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
    Published by:Sukhwinder Singh
    First published: